𝐕𝐀𝐍 πŽππ“π’π‹π€π† π“π„πŠππŽπ π•πˆπ€ πŒπˆπ‚π’ 𝐒𝐀𝐍𝐓 π‰πŽπ‘πƒπˆ 𝐍𝐀𝐀𝐑 π‡π”πˆπ’ (πŸŽπŸ“/𝟏𝟏 - πŸπŸ‘/𝟏𝟏)

πŒπˆπ‚π’ 𝐒𝐀𝐍𝐓 π‰πŽπ‘πƒπˆ
Donderdag 5 november was het zover…. We mogen rond 10:00 naar huis!!!! Yeah! Maar eerst was het tijd voor een borstonderzoek omdat ik een soort van aardappelkroketje voelde in één van mijn borsten. Deze voelde ik enkele dagen geleden al maar het bleef groeien. Omdat ik nog wel een poosje in Barcelona zou blijven en daarna thuis in quarantaine zou moeten wilde ik graag hier meer over weten. De zorg in Nederland ligt zo goed als plat en better safe then sorry. Gelukkig bleek na 2 echo’s en een mammografie dat het een soort van ontsteking is. Thuis moet ik dit wel nog even laten opvolgen door een gynaecoloog. Ondertussen stak ook vandaag de helse koppijn van de laatste dagen weer op…. Ik denk dat het net teveel achter elkaar was en dat dat diepe infuus in mijn nek met meerdere aansluitpunten ook flink aan het irriteren was. Maar vandaag mocht het eindelijk eruit. Toen we aankwamen bij MICS β€œdook” ik dan ook direct het bed in en kwam er die dag niet meer uit. Later lukte het mij wel om nog even TV te kijken.

πƒπŽπ”π‚π‡π„π!!!
Vrijdag stond in het teken van rustig aan doen en voor het eerst weer een keer douchen. Ze hebben hier geweldig groot opgezette badkamers met fijne steunen en een douchestoel. Met behulp van mams kon ik eindelijk weer eens gedoucht worden vanaf de borsthoogte. Dat was lekker verfrissend. Na zo’n β€œgrootte” inspanning was het weer tijd om bij te komen in bed. Teveel bewegen zat er sowieso nog niet in omdat ik al heel snel ten hoogte van mijn schouderblad aan de linkerkant 2 messteken voelde.

π“π‡π”πˆπ’ π‘πŽπ„ππ“ 𝐇𝐀𝐑𝐃𝐄𝐑 𝐄𝐍 𝐇𝐀𝐑𝐃𝐄𝐑
Hoe beter-der ik mij voel hoe meer ik mijn kids begin te missen. Ik wil naar mijn kids, ons huis: thuis! Ik heb mijn zinnen gezet om in week 46 naar huis te gaan. En zoals jullie inmiddels zullen weten als ik mijn tanden ergens in zet laat ik niet los tot het mij brengt naar waar ik wil zijn: THUIS!!! Het doel van deze week is daarom dan ook oefenen met langer rechtop zitten, meer bewegen en meer conditie op bouwen.

𝐃𝐀𝐆 ππˆπ„π“π‰π„π’, 𝐃𝐀𝐀𝐀𝐀𝐀𝐀𝐆!!!!!
Maandag was het zover. De nietjes mochten eruit. Omdat de operatie van Dr. Gilete uitliep en Amy vast zat in de trein zag ik hun helaas niet en werden de nietjes door iemand anders verwijderd. Ik dacht aan zo’n ontnieter die ik ken van kantoor maar het waren gelukkig meer krammetjes dan nietjes in mijn hoofd/nek/rug waardoor verwijderen daarvan vrij pijnloos ging. Dat was een opluchting! Ik heb Amy maar via een appje gevraagd of ik nog de rest van de scans digitaal kon krijgen en een fit to fly kon krijgen. Amy bracht de scans in de avond af bij ons zorgappartement. Fijn dat ik haar nog gedag kon zeggen. Fantastische lieve vrouw die veel voor ons regelde.

ππ€π‘πŠ π†Γœπ„π‹π‹
Omdat ik veel meer energie al heb dan voor de operatie, langer kan zitten en zelfs verder kan lopen lonkte Park GΓΌell enorm. We pakte een taxi, reden naar het hoogste punt van het park en zijn met rolstoel het park in gegaan…. Wat heb ik genoten! Ik kan niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst eruit ben geweest wat niet niet-medisch was. Ik heb zelfs stukjes gelopen. Na een uurtje was ik wel moe en stonden de spieren in mijn nek/schouder strak. Het was tijd om te gaan rusten. We reden het park uit en hebben snel nog even gesnuffeld in een souvenierswinkeltje voor de kids en pakte de taxi naar β€œhuis”. Daar ben ik gaan rusten in bed onder het genot van een Netflix serie.

π“π„πŒππ„π‹ β€œπ’π€π‚π‘π„πƒ 𝐇𝐄𝐀𝐑𝐓 πŽπ… 𝐉𝐄𝐒𝐔𝐒”
Mijn vader wilde graag nog naar bergtop…. Ik eigenlijk ook want daar keek ik de eerste week voor de operatie in Teknon vanuit de kamer op uit. We pakte de taxi en zijn met roltoel en al erheen gereden. Ik heb toen zelfs 2 trapjes omhoog gelopen om in de tempel te kunnen komen. Ook hebben we de lift gepakt om bovenop de tempel uit te komen. Het uitzicht was fenomaal! Wauw! Vanuit dit punt konden we Teknon ook zien. Ook binnen in de Tempel was het prachtig. Maar eenmaal een poos rechtop gezeten te hebben in de rolstoel en een beetje rondgelopen te hebben had mijn nek toch wel weer even rust nodig. Omdat Barcelona een beetje uitgestorven is momenteel bij de bezienswaardigheden had ik een bank van tientallen meters voor de tempel buiten voor mezelf alleen. Ik pakte de kussen vanuit de rolstoel en ben gaan liggen op de bank om even bij te kunnen komen. Nadat de taxi arriveerde ben ik naar Sant Jordi gegaan en hebben mijn ouders nog de prachtige afdaling terug gelopen. Wederom een dag met een goud randje voor mij. LAATSTE DAGEN BARCELONA De dagen daarna heb ik nog wat gewandeld in de straten rondom MICS Sant Jordi en hebben we de de laatste dingen in Barcelona afgerond en de eerste dingen voor aankomst in Nederland in gang gezet. We hebben nog wat pers interviews gehad, bezoek ontvangen en zelfs een heerlijke Prosecco gedronken.

π•π‘πˆπ‰πƒπ€π† 𝐃𝐄 πŸπŸ‘πƒπ„
Om 07:30 was de ambulance gearriveerd om ons naar de vluchthaven te brengen. Wat een geluk! Beide ouders mochten mee de ambulance in met alle bagage. Dat scheelde weer een taxirit. Ik heb nog even gelegen op de vloer bij de gate van de vliegtuig zodat ik zo kort mogelijk rechtop hoefde te zitten. De terugvlucht viel gelukkig mee! We hadden goede stoelen met veel beenruimte wat natuurlijk nogal scheelt. Eenmaal aangekomen op Schiphol bracht de special assistence mij naar de ambulance die wij hadden geregeld. Wat fijn dat ik weer kon liggen. Ook nu mochten beide ouders gelukkig mee in de ambulance mee naar huis. Thuis aangekomen stond Ingrid en Willem klaar om ons te begroeten. Wat een lieve mensen toch! Het huis was helemaal versiert met slingers en met een mooie welkom thuis slinger gemaakt door de kids. Prachtige bossen bloemen stonden op tafel en het huis was spik en span gemaakt. Ook hadden mijn ouders ervoor gezorgd dat de voortuin prachtig bestraat is met een mooie strook waar ik straks allemaal weide/wilde bloemen kan zaaien voor de bijtjes. Wat een fijne thuiskomst was dit β™₯. Ik mis alleen nog wel de levendigheid in mijn huis: Mijn allesjes: mijn mini monstertjes. Ook de harige monstertjes mis ik, die komen eind deze maand weer thuis. Na zo’n reis was ik wel echt gesloopt en lag ik om 17:00 al in bed. Ik kan niet wachten tot ik mijn kids weer zie…. Nog 1 nachtje slapen…..

Doneer jij ook?

De operatie die het leven van Ilona gaat redden kan alleen plaatsvinden in Barcelona.
Dit kost € 130.000.
Maar wordt niet vergoed.
Doneer jij ook om het leven van Ilona te redden?
Natuurlijk doneer ik ook!

Stichting Toekomst voor Ilona
Hofmeesterij 15
6852 NA Huissen

KvK nummer 78341833

IBAN NL09 RABO 0356 9485 44

+31 6 82738896

info@toekomstvoorilona.nl

Deze site is gemaakt
door Frank Los
Privacyverklaring
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram